Parafia p.w. Chrystusa Króla w Chojnie

Strona główna arrow Kapłaństwo
Kapłaństwo Drukuj
Ocena artykulu:image193068287image193068287image193068287image193068287image193068287 / 0
 

Urząd kapłański Chrystusa jest jednym z aspektów jego działalności jako naszego Pośrednika. Z samej swojej natury Chrystus jako Bóg i człowiek jest pośrednikiem między Ojcem a ludzkością. "Wybrany spośród ludzi, ustanowiony jest, aby w imieniu ludzkości pełnić służbę Bożą" (Hbr 5, 1), a ludziom przekazywać dary Boże. To jest najważniejsze zadanie Jego posłannictwa. Biorąc zaś rzeczy z punktu widzeniu skuteczności relacji między Bogiem a ludzkością, Chrystus jest jedynym kapłanem w pełnym tego słowa znaczeniu.

Ale rola Chrystusa nie mogła zostać ukryta i należeć jedynie do światu mistycznego. Jego dzieło nie mogło być dla ludzkości tylko pięknym wspomnieniem i trwać w dziedzinie zmysłom niedostępnej. Wiemy, że jest istotne i niezastąpione. Ale jeśli Pan Jezus chciał, aby wierni byli świadkami Jego działania w sposób namacalny, jeśli chciał, by we Mszy św. bez przerwy uobecniała się na świecie ofiara krzyża, to musiał powołać ludzi do udziału w swoim kapłaństwie. Ofiara krzyża jest prawdziwą ofiarą i złożył ją prawdziwy kapłan, więc odtworzenie tej ofiary musi być w mocy prawdziwych kapłanów.

Ustanowienie kapłaństwa chrześcijańskiego łączy się z ustanowieniem ofiary Mszy św. Wszystkie błędne nauki o kapłaństwie Kościoła katolickiego były na przestrzeni wieków związane z brakiem zrozumienia Mszy św. jako prawdziwej ofiary oraz Kościoła jako widzialnego przedłużenia Chrystusa, to znaczy Tego, który dalej pośredniczy między Bogiem a ludźmi i konkretnie urzeczywistnia zbawienie. Stąd pochodziły błędne nauki Wiclefa i reformatorów protestanckich oraz nowoczesne teorie "liberalnych" protestantów i szkoły Loisy'ego. Wszyscy oni widzieli w obecnej formie kapłaństwa wynik ewolucji życia religijnego pierwotnych społeczności chrześcijańskich.

Poza ofiarą Mszy św. Kościół stosuje jeszcze inne drugorzędne postacie kultu, które wymagały pewnej formy organizacji. Z tym się łączy istnienie całej hierarchii sług ołtarza, która tylko częściowo pochodzi z ustanowienia Chrystusowego. Kościół już w pierwszych wiekach swego istnienia uzupełnił tg hierarchię, składającą się w obrządku łacińskim z czterech niższych stopni i z trzech wyższych, od samego początku oddaną w ręce biskupa, następcy Apostołów. Odróżniamy wprawdzie porządek jurysdykcji od porządku rozdzielaniu łask, ale te dwa porządki stykają się i są częściowo wzajemnie od siebie uzależnione. Gdy na przykład Chrystus udziela Apostołom mocy odpuszczania grzechów, ta moc jest dana Kościołowi, ale nie wiadomo z góry, kto jest szafarzem tej łaski. Jest to jasne jednak, że tylko uczestnik w kapłaństwie Chrystusa może otrzymać od Kościoła władzę nad grzechami.